https://lifeinpajamas.wordpress.com/

https://lifeinpajamas.wordpress.com/

https://lifeinpajamas.wordpress.com/

https://lifeinpajamas.wordpress.com/

https://lifeinpajamas.wordpress.com/

https://lifeinpajamas.wordpress.com/

https://lifeinpajamas.wordpress.com/

https://lifeinpajamas.wordpress.com/

https://lifeinpajamas.wordpress.com/

https://lifeinpajamas.wordpress.com/

https://lifeinpajamas.wordpress.com/

https://lifeinpajamas.wordpress.com/

Yung mga putang inang professors na hindi tumatanggap ng putang inang assignment o project na medyo late lang naman ng konting konti lang talaga. Tangena ano akala nyo sainyo lang busy estudyante at kayo lang subject na kinukuha? Bale sana kung wala kayong ginagawang katarantaduhan din sa mga ganyang bagay bagay.. Time management pa puta.. Time management your face.  Bigla bigla magpapaquiz kapag malapit ng mag midterm o finals tangina yung mahirap-na-mahirap-nagtuturo-ako-araw-araw-minu-minuto-putangina-ang-bobo-nyo-sobra-pag-bumagsak-pa-kayo style para makumpleto ang putangenang requirements e putangina nung panahong bago mag exam magkakasama lang tayong pachill chill habang kwento kwento ka pa ng buhay mo. Nalilito nga din kayo kapag marami kayong hawak na klase, ako din ganun.. nalilito na rin ako sa dami ng subjects, sa dami ng requirements.. Nakakalungkot diba? :( Tangena kapal pa magpaproject ng kung anu ano wala naman tinuturo. Konsiderasyon lang naman kasi e..  

Ang lungkot. Pinagpuyatan ko yun eh. :(

(via sheischarmed)

Gising, Tol. Tumatanda ka na, tol.

Nasa Friday Magic Madness na yung mga paborito
mong kanta.

Nakaka-relate ka na sa Classic MTV.

Lesbiana na yung kinaaaliwan mong child star dati.

Tatay at nanay na lagi ang role ng crush na crush
mong mga matinee idol noon.

Dati, pag may panot, sisigaw ka agad ng
“PENDONG!”. Ngayon, pag may sumisigaw nun, ikaw na
yung napapraning.

Parang botika na ang cabinet mo. May
multivitamins, vitamin E, vitamin C, royal jelly,
tsaka ginko biloba.

Dati, laging may inuman. Sa inuman, may lechon,
sisig, kaldereta, inihaw na liempo, pusit, at kung
anu-ano pa. Ngayon, nagkukumpulan na lang kayo ng
mga kasama mo sa Starbucks at oorder ng tea.
Wala na ang mga kaibigan mo noon.
Ang dating masasayang tawanan ng barkada sa
canteen, napalitan na ng
walang katapusang pagrereklamo tungkol sa kumpanya
ninyo.

Wala na ang best friend mo na lagi mong
pinupuntahan kapag may problema ka. Ang lagi mo na
lang kausap ngayon e ang kaopisina mong hindi ka
sigurado kung binebenta ka sa iba pag nakatalikod
ka. Ang hirap nang magtiwala.
Mahirap nang makahanap ng totoong kaibigan.
Hindi mo kayang pagkatiwalaan ang kasama mo
araw-araw sa opisina.
Kung sabagay, nagkakilala lang kayo dahil gusto
ninyong kumita ng pera at umakyat sa
tinatawag nilang “corporate ladder”. Anumang
pagkakaibigang umusbong
galing sa pera at ambisyon ay hindi talaga totoong
pagkakaibigan.
Pera din at ambisyon ang sisira sa inyong dalawa.

Pera.

Pera na ang nagpapatakbo ng buhay mo. Alipin ka na
ng Meralco, PLDT, SkyCable, Globe, Smart, at Sun.
Alipin ka ng Midnight Madness. Alipin ka ng
tollgate sa expressway. Alipin ka ng credit card
mo. Alipin ka ng ATM. Alipin ka ng BIR.
Dati-rati masaya ka na sa isang platong instant
pancit canton.
Ngayon, dapat may kasamang italian chicken ang
fettucine alfredo mo.

Masaya ka na noon pag nakakapag-ober-da-bakod kayo
para makapagswimming. Ngayon, ayaw mong lumangoy
kung hindi Boracay o Puerto Galera ang lugar.
Dati, sulit na sulit na sa yo ang gin pomelo.
Ngayon, pagkatapos ng ilang bote ng red wine,
maghahanap ka ng San Mig Light o Vodka Cruiser.

Wala ka nang magawa. Sumasabay ang lifestyle mo sa
income mo. Nagtataka ka kung bakit hindi ka pa rin
nakakaipon kahit tumataas ang sweldo mo.
Yung mga bagay na gusto mong bilhin dati na
sinasabi mong hindi mo kailangan, abot-kamay mo na.
Pero kahit nasa iyo na ang mga gusto mong bilhin,
hindi ka pa rin makuntento.

Saan ka ba papunta?
Tol, gumising ka.

Hindi ka nabuhay sa mundong ito para maging isa
lang sa mga baterya ng mga machines sa Matrix.
Hanapin mo ang dahilan kung bakit nilagay ka rito.

Kung ang buhay mo ngayon ay uulit-ulit lang
hanggang maging singkwenta anyos ka na, magsisisi ka.

Lumingon ka kung paano ka nagsimula, isipin ang
mga tao at mga bagay na nagpasaya sa yo. Balikan
mo sila.

Ikaw ang nagbago, hindi ang mundo.

Wala naman masyadong exciting na nangyari ngayong araw tulad din ng mga nakaraang araw. Nagtagpo nanaman kami ni putashop, oo kasi di ko sya maintindi -intindihan gamitin. Nakakasakit ng batok. Piling ko kasi dati ang galing galing ko sa mga kalikutan at edit-an na ganyan kaya ang lakas ng loob ko. Hanggang paint at photobucket lang pala ang keri ng powers ko. :(

Pinadrawing din kami ng mukha ng kanong lalaki. Kamuka ni Justin Bieber yung aken, na sa paningin ko lang ata? Pero muka naman syang maayos, isa na nga siguro sa pinakamaayos kong napasa sa subject na yon, bukod dun sa pinakamaganda ko na atang drawing sa buong buhay ko na hindi naman pala gegreydan, tapos pagdududahan ka pa ng mga kaklase mong pinagawa mo lang. Tangina sana talaga di ko na ginawa yun e. Tandang tanda ko pa tiniis kong gutom at antok para dun kasi nga takot na takot ako na walang mapasa at mapahiya sa klase. Tapos ngayon, naglalaro lang palagi sa 78%-75% mga nakukuha kong grade dun. Okay lang. Tanggap ko na. Ang saya ko pa nga e. 

Wala din namang kalatoy latoy ang presensya ko ngayong araw. Ang dami kong pinagsasasabing wala namang kakwenta kwenta. Tapos nagjojoke ako ng ako lang din naman nakakaintindi, na madalas naman ata talagang mangyari. Seryoso, parang.. Ewan.. Ayoko na. Ang gusto ko lang naman talagang sabihin e matutulog na ko ng maaga simula bukas. Hehehe